Jean-Pascal Salomez

KKK

Triptiek Doornik

Onderweg naar overal

De oude Leie

Verhaal in foto’s

Tynecot

Sunflower

De Schrijver

Kunstkerk Bossuit

Spreken Vogel

Zonnebeke

Gent nog een keer

Chaos

Wood abstraction

Distortions

Ghost warrior

Maks / Donovan

Tree

Vuur

Ephro

Flowers

Masks

Things

Trains

Architecture

Gotcha

Brussel

De Ambiguïteit van het Leven: Reflecties op Chaos en Verwondering in een Vreemde Wereld

In een wereld van tegenstrijdigheden en verrassingen, waar de Flakka-epidemie verontrustend blijft, bevindt de verteller zich plotseling in een kalme setting in Roeselare, genietend van koffie met gebak. Echter, zelfs te midden van deze alledaagse activiteit kan de chaos van het leven toeslaan. Terwijl hij nadenkt over de voortdurende bureaucratische rompslomp, valt zijn oog op recent geplante bomen in de betonnen jungle van de stad. Verbaasd over dit teken van vergroening, benadert hij een werker om meer te weten te komen over de boomsoorten, maar wordt verward wanneer blijkt dat de bomen er al acht jaar staan. Deze ervaring veroorzaakt twijfel en verwarring over de perceptie van de realiteit.

Het besef dat anderen misschien ook de realiteit uit het oog verliezen, dringt zich op wanneer de verteller om zich heen kijkt en jonge aanplantingen ziet. Dit brengt hem tot het inzicht dat zelfs de meest alledaagse situaties verstoord kunnen worden door vreemde en onverklaarbare gebeurtenissen. De verteller concludeert dat we allemaal slachtoffers zijn van de chaotische maatschappij, gevangen tussen de harde realiteit en de vervormde perceptie van de wereld om ons heen. In een tijd waarin zelfs de meest elementaire feiten in twijfel worden getrokken, is het geen wonder dat we ons soms afvragen of we wel echt bij zinnen zijn in deze gekke wereld.

Lees Meer

Dromen en Bedrogen Werkelijkheden

“Dromen en Bedrogen Werkelijkheden” is een poëtische verkenning van de dualiteit tussen dromen en realiteit. Het gedicht schetst een beeld van een verborgen wereld waarin dromen en illusies samensmelten met de harde werkelijkheid. In deze wereld fungeren dromen als lichtpuntjes in de duisternis, maar worden ze ook bedreigd door de schaduwen van bedrog die zich subtiel vermengen met de realiteit.

De dichter portretteert deze verborgen wereld als een mysterieus domein waarin dromen gedijen maar ook kwetsbaar zijn voor bedrog. Illusies worden voorgesteld als schimmige figuren die dansen in het licht, wat resulteert in een complexe weergave van de menselijke psyche. Het gedicht benadrukt de eeuwige strijd tussen dromen en bedrog, waarbij de werkelijkheid vaak verdraaid en misvormd wordt.

Desondanks blijft de verborgen wereld een bron van inspiratie en verlangen, waarin de mens voortdurend op zoek is naar betekenis en waarheid. Het gedicht verkent de cyclus van hoop en teleurstelling die gepaard gaat met het najagen van dromen in een wereld van bedrog. Door deze complexe dans van dromen en realiteit weeft het leven zijn intrigerende patroon, waarin de mens zijn weg zoekt te midden van licht en duisternis.

Lees Meer

Sterrenstof in het Niets: Een Absurde Dans van Betekenisloosheid

Het verhaal begint met een beschrijving van een surrealistisch landschap, waar woorden dansen als losse kralen op een ketting van betekenisloosheid. De protagonist koestert een zinloos verlangen om een ster te zijn in een hemel van leegte, gedreven door de dwaze impulsen van het nutteloze. De sterren lijken te grinniken om dit belachelijke verlangen, wat de absurditeit van de situatie benadrukt. Het “nu” wordt geanalyseerd als een vluchtig moment tussen het verleden en de toekomst, een niemandsland voor dwazen en dromers.

Ondanks de betekenisloosheid van het bestaan, blijft het verlangen naar sterrendom voortduren als een grotesk masker op het gezicht van absurditeit. De protagonist stelt dat de waarheid misschien niet in woorden ligt, maar in de stilte tussen hen in, en dat het stellen van vragen een daad van moed is.

Het verhaal eindigt met een besluit van de protagonist om niet langer deel te nemen aan de schijnvertoning van het absurde, maar terug te keren naar de realiteit van het alledaagse leven. Uiteindelijk vindt hij vrede en vervulling in het accepteren van het leven zoals het is, los van externe erkenning of roem.

Het verhaal lijkt een filosofische mijmering te zijn over de betekenis van het bestaan, waarin de auteur worstelt met existentiële vraagstukken en uiteindelijk tot een soort van innerlijke verlichting komt.

Lees Meer

De Filosofische Overdenkingen van een Ongelukkige Patstelling: Reflecties op de Oorlog in Oekraïne

Oekraïne: De Ontregelde Oorlog tussen Realiteit en Illusie” presenteert een machiavellistisch perspectief op het conflict tussen Oekraïne en Rusland, waarbij de nadruk ligt op de manipulatieve spelletjes en strategische misleiding die beide partijen inzetten. Het artikel benadrukt de illusies die Oekraïne koestert over een triomfantelijke overwinning, terwijl het in werkelijkheid geconfronteerd wordt met strategische impotentie en interne verdeeldheid. Aan de andere kant wordt Rusland afgeschilderd als meester van manipulatie en machtsspelletjes, die de chaos van oorlog omarmt om zijn invloedssfeer uit te breiden. Filosofisch gezien roept het artikel op tot een heroverweging van de aard van macht en realiteit, waarbij de grenzen tussen waarheid en illusie vervagen te midden van het geopolitieke theater.

“Europa’s Hoogmoed: Een Oproep tot Ontwaken in Tijden van Dreigend Conflict” waarschuwt voor de hoogmoed van Europese regeringen die de mensheid in een oorlogsdraaikolk lijken te duwen. Het beschrijft Europa’s blinde arrogantie en het gebrek aan realiteitszin ten opzichte van de groeiende dreiging van conflict. De oproep tot ontwaken benadrukt het belang van het heroverwegen van de koers richting vrede en diplomatie, en het afzweren van roekeloos verlangen naar macht. Het artikel spoort aan tot actie om de fouten uit het verleden niet te herhalen en te streven naar een wereld waar vrede en welvaart domineren boven oorlog en vernietiging.

Lees Meer

Een Filosofische Reflectie op een Verijdelde Aanslag op de Krim

Het artikel werpt inderdaad belangrijke vragen op over macht, rechtvaardigheid en moraliteit in het kader van geopolitieke conflicten. Het belicht de spanning tussen de verantwoordelijkheid van staten om hun burgers te beschermen en de universele morele plicht om geweld te vermijden en menselijk leven te respecteren. Het wijst ook op de ironie dat degenen die beweren de wet te handhaven soms dezelfde tactieken gebruiken als degenen die ze bestrijden.

De analyse moedigt lezers aan tot reflectie en nodigt uit om na te denken over de ethische dilemma’s die gepaard gaan met internationale betrekkingen. Het herinnert ons eraan dat de keuzes die we maken niet alleen de loop van de geschiedenis bepalen, maar ook onze menselijkheid weerspiegelen.

Het is van cruciaal belang dat we ons bewust zijn van de complexiteit van de geopolitieke realiteit en de impact die dit heeft op onze wereld. Door kritisch na te denken over deze kwesties, kunnen we een dieper begrip ontwikkelen van de krachten die de internationale arena vormgeven en kunnen we streven naar een meer rechtvaardige en vreedzame wereldorde.

Lees Meer

Het Grote Politieke Carnaval: Jonge Durvers en Verloren Durf

In het satirische stuk “Het Grote Politieke Carnaval: Jonge Durvers en Verloren Durf” van Jean-Pascal Salomez wordt de Belgische politiek beschreven als een absurd theaterstuk. Jonge politici tonen durf met strategische zetten, terwijl erfgenamen van politieke dynastieën diplomatiek dansen om denkbeeldige bedreigingen te vermijden. Het schrappen van de legerdienst wordt belicht als een meesterlijke zet, zij het met de ironische vraag wie België eigenlijk zou willen binnenvallen. Het fictieve personage Poetein de Grote verschijnt als een verlichte figuur die nieuwe inzichten biedt in de waarde van durf.

Het tweede deel, “Van Croque Monsieur Machines tot Politieke Circusacts: Een Levenswijsheid in Absurde Tijden,” reflecteert op de politieke arena als een surrealistisch speelveld. De auteur benadrukt de kloof tussen eenvoudige symbolen zoals de croque monsieur machine en de complexiteit van geopolitieke intriges. Historische referenties, zoals de Amerikaanse maanlanding, worden gebruikt om de opwinding van ontdekking te vergelijken met twijfelachtige politieke ensceneringen.

Salomez deelt zijn mening over de politieke machine met een mix van cynisme en wijsheid, terwijl hij pleit voor oprechtheid en sociaal welzijn te midden van politieke grotesken. Het stuk eindigt met de hoop op een wereld waar eerlijkheid niet slechts een voetnoot is in het grootschalige politieke toneelstuk genaamd ‘Leven’.

Lees Meer

Velden van Vernietiging

Het gedicht “Velden van Vernietiging” schildert een duister tafereel waarin destructie en eenzaamheid samenkomen. In de nachtelijke schaduwen ontvouwen zich velden getekend door vernietiging, een reflectie van de menselijke vloek. De woorden weven een beeld van doordachte destructie, waar een dictator, vol bewondering, langs kraters loopt die gevuld zijn met de haat van anderen. Elk detail draagt bij aan de melancholie van de menselijke conditie.

De auteur beschrijft de dictator als een meester van onderdrukking, trots bewonderend langs de paden van verderf. De kraters, littekens van een duister verleden, herinneren aan een hoge prijs betaald in tranen en verlies. Het gedicht roept op tot reflectie over de kostbare menselijkheid die verloren is gegaan in deze velden van vernietiging.

De nachtelijke stilte weerklinkt met een echo van spijt, en het gedicht benadrukt het verlangen naar een hoopvolle toekomst, weg van de duistere velden, naar een oord van vreedzaam herstel. De woorden roepen op tot een nieuw morgenrood, een symbolische overgang van de duisternis naar een beloftevolle dag.

Lees Meer

Flakka Epidemie in Roeselare: De Oorlogsdrug die de Stad in zijn Greep Houdt

In het artikel “Flakka Epidemie in Roeselare: De Oorlogsdrug die de Stad in zijn Greep Houdt” benadrukt Jean-Pascal Salomez de ernst van de Flakka-epidemie in Roeselare. De auteur, ooit zelf een drugsverslaafde, beschrijft hoe de synthetische drug de stad heeft getransformeerd tot een dystopische omgeving waar mensen als zombies door de straten dwalen. Hij uit persoonlijke bezorgdheid als ouder en roept op tot bewustwording en actie. Salomez benadrukt dat de overheid haar verantwoordelijkheid moet nemen om de bevolking te informeren over de gevaren van Flakka en vergelijkbare stoffen om de verspreiding van de epidemie te stoppen.

In het stuk “Moet het met DaDa DaDa zijn, of is het niet DaDa” neemt de auteur een meer artistieke benadering. De groteske beschrijving van Flakka als een hallucinerende clown op het cerebrale speelveld van de samenleving en de vergelijking van de stad met een dadaïstisch spektakel onderstrepen de surrealistische impact van de drug. De auteur dringt aan op actie tegen Flakka’s invloed en onthult de noodzaak van een radicale verandering in de aanpak van de drugsepidemie.

“Flakka’s Bittere Smaak” biedt een poëtische samenvatting van de gevolgen van Flakka voor de stad. De vijfduimer van waanzin doorboort de rust, terwijl zombiedansers dwalen. De hallucinerende symfonie van verdriet en de bittere smaak van Flakka worden poëtisch weergegeven. De oproep om niet te lachen maar krachtig te vechten tegen Flakka’s greep en de regering te ontmaskeren, benadrukt de ernst van de situatie en de noodzaak van actie en bewustwording.

Lees Meer

Echo’s van Verbittering

Hier verkent Jean Pascal Salomez krachtige taal om diepe emoties rondom het thema van Flakka en menselijk ongenoegen uit te drukken. De woorden vormen een stroom van scheldwoorden, als een rauwe uiting van frustratie en verontwaardiging. Flakka, geportretteerd als een vloek van het duister uur, roept sterke negatieve emoties op die worden geuit door krachtige scheldwoorden en verwensingen. De dichter gebruikt deze taal als een kunstzinnige uitlaatklep om de diepe verontrusting en afkeuring jegens de duistere kant van menselijk gedrag en de impact van Flakka op de samenleving te uiten.

De titel “Echo’s van Verbittering” suggereert dat deze krachtige woorden resoneren als een echo, een herinnering aan de diepgewortelde emoties die het gedicht bezielen. Het gedicht fungeert als een expressief ventiel, waarin de dichter zijn gevoelens kan uiten en de lezer wordt uitgenodigd om de onderliggende verbittering te begrijpen. Het roept op tot reflectie over de duistere kanten van de menselijke ervaring en dient als een artistieke uiting van de impact van Flakka op individuen en gemeenschappen, en de bredere uitdagingen waarmee de samenleving wordt geconfronteerd.

Lees Meer

Poetin: Duitsland vernietigt zijn auto-industrie en Rusland moet helpen

In een opmerkelijke en licht absurde wending van geopolitieke retoriek heeft de Russische president Vladimir Poetin verklaard dat Duitsland momenteel zijn auto-industrie vernietigt en dat Rusland moet helpen om een heuse ‘Wolga’-ramp te voorkomen. Tijdens een persconferentie benadrukte Poetin op speelse wijze dat Rusland eerder de Duitse auto-industrie een duwtje heeft gegeven, verwijzend naar een komische anekdote over de Wolga-auto. Deze uitspraken, doorspekt met DaDa-stijl elementen, lijken eerder poëtische hyperbool dan een feitelijke weergave van de geschiedenis. Het historische feit dat de Duitse auto-industrie zich voornamelijk na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde met steun van geallieerde landen, werd op ludieke wijze terzijde geschoven.

Het blijft onduidelijk of Poetins uitspraken zullen leiden tot concrete acties of enkel tot hilariteit en diplomatieke gesprekken tussen Rusland en Duitsland. Deze surrealistische verklaring werpt een eigenaardig licht op de geopolitieke en economische dynamiek tussen de twee landen. Hoewel de auto-industrie een serieuze kwestie is, lijkt de politiek soms meer op een kunstvorm dan een strikt rationeel proces, met een vleugje absurditeit en humor. Het is afwachten hoe deze komische episode zich verder ontwikkelt en welke reacties het zal uitlokken.

Lees Meer

100 Gedichten van Jean Pascal Salomez

Het Jaaroverzicht Gedicht

  • december 31, 2024

Zwartkaal Ademt

  • december 2, 2024

Banaal Nonsensicaal

  • november 24, 2024

De Wanorde Van Mijn Ziel

  • november 1, 2024

Geraag Langs de Waterkant

  • september 28, 2024

Kleurenzee van Anarchie

  • juni 18, 2024

Draaikolk van onrust

  • maart 27, 2024

Fatanarchie

  • maart 14, 2024

Velden van Vernietiging

  • februari 3, 2024

Echo’s van Verbittering

  • februari 1, 2024

In de Schaduwen van Ideeën

  • januari 3, 2024

Het jaaroverzicht gedicht

  • december 31, 2023

Flurkende Schurken

  • december 29, 2023

Schaduwen van de Ziel

  • december 15, 2023

Dwaze Dans van Herinneringen

  • december 3, 2023

Lachende Echo’s van Vrijheid

  • november 24, 2023

Betekenisloze Hoop

  • november 10, 2023

Een verlicht pad

  • oktober 25, 2023

De Dans van Strijd en Vrede

  • oktober 13, 2023

Over Koetjes en kalfjes

  • september 1, 2023

Zzzzzzzzzz…

  • juni 2, 2023

Chaos en onzekerheid

  • maart 15, 2023

Evy, de spiegel van mijn ziel.

  • februari 24, 2023

Dansend in het absurde

  • juli 12, 2022

Als een afgedankte lappenpop

  • december 7, 2019

Als ik zou kunnen dromen

  • januari 13, 2019

Punt, komma, uit!

  • december 23, 2018

Liefste

  • december 23, 2018

Iedere klank beschuldigt

  • augustus 15, 2018

Vlucht

  • juli 11, 2018

De Groteske Vertoning

  • april 10, 2018

Wie de duivel aait

  • september 12, 2017

De wraak van de clown

  • mei 11, 2017

Leven met de waarheid

  • april 14, 2017

Werkelijk alles

  • april 13, 2017

Lig stil, beweeg niet

  • april 8, 2017

Grote ogen van opwinding

  • april 8, 2017

Straks, dan ben ik vrij

  • april 8, 2017

Onvoorwaardelijke liefde

  • april 1, 2017

Band met de dood

  • maart 12, 2017

Gans menselijk geslacht

  • maart 10, 2017

Voor mijn zeldzame

  • januari 20, 2017

Als water en vuur

  • mei 5, 2016

Dans met de draak

  • april 10, 2016

Stille oceaan

  • december 1, 2015

Juist! Dat ben ik.

  • juli 23, 2015

Ik wil geen vrienden

  • april 5, 2015

Vermoeiend hart.

  • december 15, 2014

Viva! Ik faal.

  • mei 30, 2014

Fak!

  • januari 7, 2014

Een Dans van Reflecties

  • januari 2, 2014

H-eerlijk

  • december 11, 2013

Elvis van ’t ka…

  • juli 19, 2013

De laatste snik

  • juni 26, 2013

Ergens tussenin.

  • juni 24, 2013

De Ochtendboom

  • juni 18, 2013

Voor mijn Kind’ren

  • april 10, 2013

Materialistisch kwaad

  • november 6, 2012

Ga naar huis, lafaards.

  • oktober 13, 2012

Kind van glas

  • april 25, 2012

Mijn strijd is voorbij.

  • maart 18, 2012

Babylonisch Bloed

  • maart 15, 2012

Ook dat nog.

  • december 16, 2011

Waarom zou je huilen

  • december 16, 2011

Jaren

  • december 11, 2011

Heroine godverdomme

  • juni 23, 2011

Tip van het hart

  • juni 21, 2011

Zo tikt, tikte, de tijd.

  • juni 20, 2011

Het leven zoals het is

  • juni 20, 2011

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info